Ben ik getriggerd?

Heb je dat wel eens? Je doet je dagelijkse dingen en dan lukt dat opeens niet meer.  Je krijgt je focus niet meer bij je werk, bij de was of bij waar je ook maar mee bezig bent. Op zo'n moment ben je getriggered. Een situatie geeft je een gevoel dat je (heel) vroeger hebt leren kennen. Je dissocieert. Je maakt je als het ware los van de situatie waarin je verkeert.

Dat doet jouw lichaam om je te beschermen. Het is in weze een hele gezonde reactie. Echter een reactie die vroeger in je leven noodzakelijk was. Noodzakelijk om te overleven.

Nu kan het heel goed zijn dat de huidige situatie zich niet goed leent om te dissociëren.  De reactie is door jou of door anderen niet gewenst. En wellicht ook niet goed te begrijpen.

Waar komt die reactie vandaan? Wat kan je er mee doen? Kan je dit oplossen? Het proces van volmaking helpt!

Wat levert dit mij op?

De volgende dag zul je merken dat je al anders reageert op situaties. Er ontstaat vrijwel direct ander gedrag. Je voelt je vrijer in situaties die eerder ongemakkelijk waren.

Hoe ga ik er mee om?

Wat je systeem (je lichaam en de ijlere delen eromheen) nodig heeft is connectie. Connectie met die delen die zich ooit van je afgesplitst hebben om te kunnen overleven in een situatie die voor jou (levens)bedreigend was.

Gelukkig ben je in staat weer terug te komen bij die herinnering, al is die soms verborgen in een hoekje van je wezen.

Teal Swan heeft hier een proces voor ontwikkeld waar zij zelf veel baat bij heeft en heeft gehad. Zij leert anderen hierover in het boek "The completion Process" ISBN: 9781401951443.

Ze leidt ook mensen op tot practitioner. Daarvoor zoekt ze mensen uit die in haar ogen erg geschikt zijn om dit werk uit te voeren.

Wietse Nieuwland heeft deze cursus gevolgd en is een Completion Process Certified Practitioner.

A pair of geese together on the water site

Alleen of samen?

Een eerste keer kan het handig zijn om je te laten begeleiden. Ook wanneer dit in je eentje niet goed lukt, is hulp op zijn plaats. Wietse wil je graag terzijde staan. Op zijn rustige manier leidt hij je als het ware door het proces en kan jij je focussen op de gebeurtenissen terwijl hij het proces in het oog houdt....

Eenmaal dit proces geleerd en gedaan, ben je vaak in staat om dit proces in jezelf te herhalen en kan je telkens weer een stukje trauma oplossen. Voor meer informatie maak een gratis afspraak met de knop hieronder.

Het proces van volmaking, hoe gaat dat in zijn werk?

Je bent in staat om terug te keren naar je eerste herinneringen, door je huidige trigger te gebruiken. De huidige situatie die voor je trigger heeft gezorgd veroorzaakt ergens in je lijf een gevoel. Dat gevoel zoek je op en onderzoek je van alle kanten. Je gaat daarbij helemaal in deze fysieke ervaring zitten. Op het moment dat dat lukt stel je jezelf (eventueel onder begeleiding) de vraag wat de eerste keer is dat je dit gevoel had. En dan wacht je. Je zoekt niet, maar wacht tot de herinnering zich aandient. En hij komt.....

Als je deze herinnering gevonden hebt bekijk je hem vanuit de helicopterview, de derde persoon, je hangt als het ware boven de situatie en bekijkt wat er met het kind van toen gebeurde (meestal is het een kind, maar het kan ook een volwassene zijn). Als je op dat moment de moed kan vinden ga je ook terug naar het perspectief van het kind van toen. Je kijkt als het ware vanuit het kind naar de situatie. Je ondergaat dan ook de emoties die daarbij horen, en alleen dat al zorgt voor een stuk van de heling.

Als je de situatie doorleeft hebt ga je hulp inzetten. Hulp van een figuur waar jij je prettig bij voelt. Dat kan een vriend of vriendin zijn van toen of van nu. Een vader of moeder figuur, een dier, een superheld, een engel, een elfje of wat je ook maar helpt om je comfortabeler te voelen in die situatie.

Je mag die helper alles laten doen wat jij prettig, fijn of noodzakelijk vindt om je goed te voelen. Daar gaan we net zo lang mee door, totdat het kind van toen helemaal tevreden is.

Als dit het geval is vragen we of er nog aspecten van het kind zijn die in de situatie zijn blijven hangen. Het kan zijn dat je in je verbeelding van toen diep weg gekropen bent in bijvoorbeeld het plafond van de tandarts. En als je dan comfortabel bent in de tandartsstoel nadat je alle mogelijke hulp hebt ontvangen, wil dat stukje vaak terug bij het kind van toen komen en krijg je als het ware de energie weer tot je beschikking, die in dat beeld is blijven steken.

Het proces voleinden

Is de vraag gesteld en ben je klaar dan kunnen we naar je veilige plaats toe, jij en het kind van toen. Hiervoor ga je door 2 poorten. Tussen deze poorten zit een lange tunnel. Die poorten kan alleen jij open maken en niemand anders. Ben je door de eerste poort, de tunnel en door de tweede poort gegaan, dan kom je in je veilige plek (safe haven).

Deze mag je helemaal zelf inrichten. Veel mensen vinden een plek in de natuur prettig. Anderen de woonkamer van hun opa. Ieder zijn eigen ding 🙂

In deze safe haven vinden we ook een waterpartij. Dat kan een meer zijn, een zwembad, een douche, een waterval. Ook hierin mag je je fantasie helemaal inzetten.

Het water van deze waterpartij is magisch. Het spoelt de herinnering als het ware van je lichaam af. Je drinkt ook een slokje, zodat ook je binnenkant schoongespoeld wordt.

Hierna, als je uitgebadderd bent, kan het kind rusten op een prettige plek. Zolang als het kind wil.

Wordt het weer wakker dan vraag je of het kind in jou als volwassene wil komen. Of jullie als het ware weer samen willen smelten. En het hangt van het kind af, of het dat wil.

Zegt het ja, dan laat je het kind in je lijf opgroeien tot je huidige leeftijd.

De volwassene (met of zonder het opgegroeide kind in zich) kan dan de veilige plaats verlaten door de twee poorten en de tunnel. En komt weer bij in het hier en nu.